;W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Szczegółowe informacje znajdują się w POLITYCE PRYWATNOŚCI I WYKORZYSTYWANIA PLIKÓW COOKIES. OK, rozumiem

Polskie Towarzystwo Parazytologiczne

    



Prof dr hab. dr h.c. Stefan Szymon Tarczyński

Założyciel Wydziału Weterynaryjnego w Olsztynie i długoletni kierownik Katedry Parazytologii i Chorób Inwazyjnych Akademii Rolniczo-Technicznej w Olsztynie, dyrektor Instytutu Chorób Zakaźnych i Inwazyjnych, Prorektor oraz doctor honoris causa  ART, członek honorowy Polskiego Towarzystwa Parazytologicznego, odznaczony Krzyżem Oficerskim i Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, parazytolog weterynaryjny i wykładowca wielu pokoleń studentów.Członek Honorowy PTP (2004 r.); wieloletni pracownik i kierownik Zakładu Parazytologii Tropikalnej Instytutu Medycyny Morskiej i Tropikalnej w Gdyni; wybitny specjalista w dziedzinie akaroentomologii medycznej.

©Fot.

Urodził się 18 lipca 1919r. w Warszawie, gdzie w 1937 roku ukończył I Miejskie Gimnazjum Męskie im. Jenerała Sowińskiego. Studia weterynaryjne rozpoczął w 1938 roku. Wybuch II Wojny Światowej spowodował przerwę w studiach. W okresie wojny (1942-1943) pracował w Państwowym Zakładzie Higieny w Warszawie na Oddziale Tyfusu Plamistego do momentu aresztowania przez Gestapo 20 października 1943 roku. Został osadzony w więzieniu na Pawiaku, gdzie był przetrzymywany do 27 stycznia 1944r. Po zakończeniu wojny kontynuował studia weterynaryjne na Uniwersytecie Warszawskim, które ukończył w 1950 roku. W 1956 roku uzyskał stopień doktora nauk biologicznych, a następnie w 1962 roku stopień doktora habilitowanego nauk weterynaryjnych w zakresie parazytologii. Na rok przed habilitacją został służbowo skierowany do pracy w Wyższej Szkoły Rolniczej w Olsztynie, gdzie w 1968 roku otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego zaś w 1976 roku uzyskał stopień profesora zwyczajnego. W 1990 roku, już po przejściu na emeryturę, został wyróżniony zaszczytnym tytułem doctor honoris causa, przyznanym przez Senat Akademii Rolniczo-Technicznej w Olsztynie. W trakcie swojej pracy akademickiej Pan Profesor zajmował następujące stanowiska: asystenta i starszego asystenta na UW (1946-1951), starszego asystenta i adiunkta na SGGW (1952-1961), adiunkta w WSR w Olsztynie (1961-1963), docenta (1963-1968), profesora nadzwyczajnego (1968-1976) i profesora zwyczajnego (1976-1989), w utworzonej w 1972 roku Akademii Rolniczo-Technicznej w Olsztynie. Na olsztyńskiej Uczelni pełnił szereg funkcji kierowniczych: kierownika Katedry Zoohigieny Wydziału Zootechnicznego (1963-1967), prodziekana Wydziału Zootechnicznego ds. Oddziału Weterynaryjnego (1966), Dziekana Wydziału Weterynaryjnego, powołanego z Jego inicjatywy (1967-1969, 1978-1981), dyrektora Instytutu Biologii Stosowanej (1966-1969), kierownika Katedry Parazytologii i Chorób Inwazyjnych (1967-1970 i 1986-1989), dyrektora Instytutu Chorób Zakaźnych i Inwazyjnych (1970-1972 i 1976-1978) oraz prorektora ds. studiów i studentów (1969-1975). Przeszedł na emeryturę w dniu 1 października 1989 roku.

Jego zainteresowania badawcze to parazytologia weterynaryjna, przede wszystkim choroby wywoływane przez helminty i ich zwalczanie u zwierząt użytkowych, parazytologiczna ocena i ochrona środowisk hodowlanych oraz ekonomiczne aspekty chorób inwazyjnych. Opublikował około 300 oryginalnych prac. Był promotorem 6 przewodów doktorskich. Wypromował także 30 magistrów zootechniki oraz wielu lekarzy weterynarii specjalizujących się w parazytologii. W swoim dorobku ma kilkanaście pozycji książkowych, w tym m.in. następujące podręczniki: ,,Zarys parazytologii systematycznej” PWN, W-wa 1970, 1984, ,,Choroby pasożytnicze” (w: Choroby świń – podręcznik zbiorowy pod redakcją H. Janowskiego i H. Szwejkowskiego, PWRiL, W-wa 1964,1974), ,,Choroby inwazyjne” (w: Choroby bydła – podręcznik pod redakcją H. Janowskiego, K. Markiewicza i S. Tarczyńskiego, PWRiL, W-wa 1983, ,,Zarys historii polskiej weterynarii z podstawami deontologii” (praca zbiorowa pod redakcją S. Tarczyńskiego) PWN, W-wa 1990. Należał do rad redakcyjnych wielu czasopism naukowych, m.in: Acta Parasitologica Polnica, Wiadomości Parazytologiczne oraz Angewandte Parasitologie. Pełnił różne funkcje w zarządach głównych: Polskiego Towarzystwa Parazytologicznego, Polskiego Towarzystwa Nauk Weterynaryjnych, czy Polskiego Stowarzyszenia Filmu Naukowego PSFN, którego był członkiem honorowym. W latach 1991-1995 był pierwszym prezesem Okręgowej Warmińsko-Mazurskiej Izby Lekarsko-Weterynaryjnej w Olsztynie.

Był laureatem 7 resortowych i 24 rektorskich nagród naukowych. Posiadał wiele odznaczeń, m.in. Krzyż Oficerski i Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski oraz Medal Komisji Edukacji Narodowej. Został wielokrotnie wyróżniony przez towarzystwa naukowe, m.in. Złotą Odznaką Polskiego Towarzystwa Przyrodników im. Mikołaja Kopernika, Odznaką ,,Zasłużony dla Polskiego Towarzystwa Nauk Weterynaryjnych”, medalami Polskiego Towarzystwa Nauk Weterynaryjnych – Pro Scientia Veterinaria Polona i Auctori Excellenti Libri ad Veterinarias Scientias Pertinentis oraz Medalem im. Konstantego Janickiego – za zasługi dla Parazytologii.

Prof. dr hab. dr h.c. Stefan Tarczyński zmarł 21 marca 2002 roku w Warszawie. W pamięci współpracowników pozostał jako osoba niezwykle ciepła i życzliwa, osoba o ogromnej wiedzy, kulturze i erudycji, osoba niezwykle pracowita, osoba, której na sercu leżała przeszłość i przyszłość polskiej parazytologii weterynaryjnej oraz rozwój samorządu lekarzy weterynarii.


 
Prof. Stefan Tarczyński spoczął w dniu 27 marca 2002 roku na Cmentarzu Bródnowskim w Warszawie, nr kwatery: kw. 112P-I-1.
 



Opracowanie: M. Dmitryjuk i M.M. Michalski
na podstawie: Konstanty Romaniuk 2002.”Prof. zw. dr hab.dr h.c. Stefan Tarczyński (wspomnienie pośmiertne)”. Wiadomości Parazytologiczne” 48(2):235-238