;W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Szczegółowe informacje znajdują się w POLITYCE PRYWATNOŚCI I WYKORZYSTYWANIA PLIKÓW COOKIES. OK, rozumiem

Polskie Towarzystwo Parazytologiczne

    



Prof. dr hab. Bernard Bezubik

Twórca i kierownik Zakładu Parazytologii Uniwersytetu Warszawskiego (1961–1990), członek Polskiego Towarzystwa Parazytologicznego (od 2004 r. członek honorowy) oraz wielu zagranicznych towarzystw naukowych. Od 1969 r. członek Komitetu Parazytologii PAN, gdzie pełnił funkcję sekretarza oraz wiceprzewodniczącego (1977–1981), członek i wiceprzewodniczący (1991–1999) Rady Naukowej Instytutu Parazytologii PAN, sekretarz i z-ca Redaktora Naczelnego (1953–1970) Redakcji Acta Parasitologica Polonica. Uhonorowany Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski i medalem Zasłużony Nauczyciel PRL.

©Fot. Wiadomości Parazytologiczne 2006, 52(2), 145–146

Urodził się 17 listopada 1919 roku w Ostaszach. Świadectwo dojrzałości otrzymał w Gimnazjum Ogólnokształcącym im. Marszałka Józefa Piłsudskiego w Białymstoku, tuż przed wybuchem wojny w roku 1939. W czasie okupacji niemieckiej był żołnierzem Armii Krajowej, za co później został uhonorowany Krzyżem Armii Krajowej. W latach 1944–1947 był internowany w sowieckim obozie w Diagilewie k. Riazania. Po powrocie z obozu jesienią 1947 r. rozpoczął studia weterynaryjne na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Będąc jeszcze studentem, rozpoczął na III roku studiów pracę jako młodszy asystent w Katedrze Zoologii i Parazytologii Wydziału Weterynaryjnego UMCS, kierowanej przez prof. Zdzisława Raabego. Studia ukończył w 1952 roku, uzyskując dyplom lekarza weterynarii. Następnie przeniósł się do Warszawy, gdzie został zatrudniony w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego, w Katedrze Parazytologii kierowanej przez prof. Witolda Stefańskiego. Prowadził w tym okresie badania na temat parazytofauny dzikich kaczek.

Wyniki tych badań stanowiły podstawę Jego pracy doktorskiej, obronionej na SGGW w roku 1956. Po obronie doktoratu wrócił ponownie do Lublina, gdzie pracował przez 6 lat jako adiunkt w Katedrze Parazytologii i Chorób Inwazyjnych Wyższej Szkoły Rolniczej. Jego praca naukowo-badawcza w tym okresie związana była przede wszystkim z opracowaniem helmintofauny ptaków łownych Polski. W roku 1960 otrzymał roczne stypendium Fundacji Rockefellera, które wykorzystał naukowo w Beltsville Parasitology Institute (USA). Badania Profesora w Beltsville koncentrowały się wokół zagadnień związanych z fizjologicznymi oddziaływaniami pasożyt-żywiciel. Wyniki tych badań zostały wykorzystane do przygotowania rozprawy habilitacyjnej pt. Badania nad owczym szczepem Strongyloides papillosus. Obronę pracy habilitacyjnej przeprowadził Profesor w roku 1963 na Wydziale Biologii Uniwersytetu Warszawskiego. W 1961 r. zorganizował na Wydziale Biologii UW Zakład Parazytologii i objął jego kierownictwo, trwające nieprzerwanie do chwili przejścia na emeryturę w roku 1990. W 1969 r. Rada Państwa nadała Mu tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1978 r. profesora zwyczajnego. W czasie pracy na Uniwersytecie Warszawskim aktywnie uczestniczył w życiu Wydziału i Uczelni, pełniąc m.in. funkcję prodziekana, oraz angażował się w pracach licznych komisji senackich.

Dorobek naukowy prof. Bezubika obejmuje ponad 130 pozycji, w tym 81 prac oryginalnych. Najbardziej znane są prace dotyczące zagadnień związanych z odpornością organizmu w chorobach pasożytniczych. Najcenniejsze prace z tego okresu dotyczą zagadnień patogenezy i immunogenezy w nematodozach żołądkowo-jelitowych owiec, a rozwinięcie przez Prof. Bezubika na Wydziale Biologii UW nowego kierunku badań – immunoparazytologii, zainspirowało rozwój tej dziedziny w całym kraju. Dużą aktywność naukową przejawiał Profesor także na forum międzynarodowym. Nawiązał ścisłą i trwałą współpracę z kilkoma znanymi ośrodkami zagranicznymi, związanymi z Uniwersytetem w Glasgow (Szkocja), Stanowym Uniwersytetem Iowa w Ames (USA), Uniwersytetami w Zurychu i Bernie (Szwajcaria). W 1978 roku pełnił funkcję Sekretarza Generalnego IV Światowego Kongresu Parazytologów (ICOPA IV) w Warszawie.

Prof. Bezubik był wytrawnym nauczycielem akademickim i opiekunem naukowym kilku pokoleń biologów i parazytologów. Podczas ponad 40. letniej pracy dydaktycznej wykładał Zoologię, Parazytologię Ogólną, Parazytologię Weterynaryjną i Parazytologię Medyczną. Pod Jego kierunkiem wykonano ponad 100 prac magisterskich i 11 rozpraw doktorskich.Prof. Bezubik uczestniczył także w pracach pozauniwersyteckich instytucji naukowych. W 1969 roku został członkiem Komitetu Parazytologii Polskiej Akademii Nauk, w którym pełnił najpierw funkcję sekretarza, a następnie, w latach 1977–1981, wiceprzewodniczącego. Był ponadto członkiem Rady Naukowej Instytutu Parazytologii PAN, a w latach 1991–1999, jej wiceprzewodniczącym. Dodatkową sferą aktywności Prof. Bezubika była w latach 1953–1970 praca edytorska w Acta Parasitologica Polonica jako Sekretarza Redakcji, a następnie z-cy Redaktora Naczelnego. Był członkiem Polskiego Towarzystwa Parazytologicznego, American Society of Parasitologists, Helminthological Society of Washington, World Association for the Advancement of Veterinary Parasitology oraz członkiem korespodentem Deutsche Geselshaft für Parasitologie. Za działalność naukowo-dydaktyczną i zasługi na rzecz polskich instytucji naukowych nagradzany był nagrodami Rektora, Prezesa PAN i Ministra oraz uhonorowany Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski i medalem Zasłużony Nauczyciel PRL.

Prof. Bezubik był świetnie zorganizowanym naukowcem, pomocnym w sprawach zawodowych, cieszącym się dużym autorytetem. Był osobą o wyjątkowym takcie i życzliwości dla innych, prawdziwym przyjacielem dla najbliższych współpracowników. I takim pozostanie na zawsze w naszej pamięci.

Prof. dr hab. Bernard Bezubik zmarł 25 stycznia 2006 r. w Warszawie. Spoczął na Cmentarzu Bródnowskim kwatera 5E rząd 2 grób 31.



Opracowanie: A. Rocka
na podstawie: E. Siński 2006. Profesor zw. dr hab. Bernard Bezubik (1919-2006).
Wiadomości Parazytologiczne 52: 145-146