;W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Szczegółowe informacje znajdują się w POLITYCE PRYWATNOŚCI I WYKORZYSTYWANIA PLIKÓW COOKIES. OK, rozumiem

Polskie Towarzystwo Parazytologiczne

    



Prof. dr hab. Krystyna Kisielewska

Kierownik Pracowni Parazytologii Środowiskowej w Instytucie Parazytologii PAN im. Witolda Stefańskiego (1970–1992), twórczyni szkoły ekoparazytologii, utalentowana organizatorka badań nad problemami ekologicznymi w parazytologii.

Swą drogę naukową rozpoczęła w Zakładzie Zoologii SGGW w 1951 roku. Po powołaniu do życia Zakładu Parazytologii PAN rozpoczęła w 1954 r. pracę w Pracowni Parazytologii Ogólnej tegoż Zakładu w zespole kierowanym przez Profesora Włodzimierza Michajłowa. Początkowo zajęła się badaniami rozwoju larw tasiemca Drepanidotaenia lanceolata w żywicielach pośrednich, a następnie podjęła badania terenowe dotyczące tasiemców i nicieni gryzoni w Białowieskim Parku Narodowym w aspekcie ekologicznym. Badania te doprowadziły do postawienia przez Nią tezy, że pasożyty mogą być wskaźnikami pewnych zjawisk i procesów zachodzących w populacjach żywicieli. Wyniki powyższych badań stały się podstawą do rozwoju nowego kierunku w parazytologii, który Prof. K. Kisielewska nazwała parazytosynekologią. Teoretyczne i metodologiczne założenia tego kierunku badań określiły program badawczy utworzonej przez Prof. K. Kisielewską Pracowni Parazytologii Środowiskowej Instytutu Parazytologii PAN, którą kierowała w latach 1970–1992.

Badania nad rolą pasożytów w różnorodnych biocenozach Prof. K. Kisielewska prowadziła z zespołem współpracowników w Puszczy Białowieskiej, w Tatrach, w Pirenejach, Rodopach, w Alpach Tyrolskich, na Korsyce i na Kaukazie. Współpracowała z zespołami parazytologów z Czechosłowacji i Francji.

Dorobek naukowy Prof. K. Kisielewskiej obejmuje około 120 publikacji oraz wiele artykułów merytorycznych i polemicznych, a także liczne wystąpienia na konferencjach krajowych i międzynarodowych.

Ukoronowaniem Jej działalności naukowo-organizacyjnej był wkład pracy i inwencji twórczej w zorganizowanie międzynarodowego sympozjum "Parazytologia w Programie UNESCO/MAB” w Warszawie w 1975 r., na którym parazytologia środowiskowa wprowadzona została do programu naukowego UNESCO/MAB/PARMAB.

Obok bogatej twórczości naukowej Prof. K. Kisielewska prowadziła działalność dydaktyczną. Wypromowała 3 doktorów, młodych adeptów nauki nazwanej przez Siebie parazytosynekologią.

Profesor K. Kisielewska była osobą aktywną. Zasiadała w kilku gremiach naukowych – Radach Naukowych: Instytutu Parazytologii PAN, Instytutu Ekologii PAN, Zakładu Badania Ssaków PAN w Białowieży, Wojskowego Instytutu Higieny i Epidemiologii. Uczestniczyła w pracach komitetów naukowych PAN: Parazytologii i Ekologii, oraz Komitetu Ochrony Środowiska przy Prezydium PAN i przy Radzie Państwa.

Profesor K. Kisielewska była czynna zawodowo do ostatnich dni swego życia jako wykładowca w Wyższej Szkole Ekologii i Zarządzania w Warszawie. 
Profesor K. Kisielewska była postacią barwną, nieprzeciętną. Obdarzona talentem pisarskim, jako hobby uprawiała publicystykę literacką. Pisała felietony i eseje na tematy społeczno-polityczne i moralne, często kontrowersyjne, które publikowała w dostępnych Jej wydawnictwach, za co otrzymała nagrodę dziennikarską „Złote Pióro”.

Prof. Krystyna Kisielewska zmarła 15 maja 2006 roku w Warszawie. Jest pochowana na Cmentarzu Bródnowskim w Warszawie, kwatera 35A rząd 2 grób 17.



Opracowanie: A. Rocka
na podstawie: Guttowa A. 2008. Prof. dr hab. Krystyna Kisielewska (1930-2006) - pro memoriam.
Wiadomości Parazytologiczne 54: 163.