;W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Szczegółowe informacje znajdują się w POLITYCE PRYWATNOŚCI I WYKORZYSTYWANIA PLIKÓW COOKIES. OK, rozumiem

Polskie Towarzystwo Parazytologiczne

    



Prof dr hab. Wiesław Ślusarski

   


©Fot.

Profesor Wiesław Ślusarski urodził się 13 września 1913 roku w Kowlu. W 1915 roku, w wyniku działań wojennych, jego rodzina została ewakuowana do Rosji. W 1922 roku rodzina Ślusarskich powróciła do Warszawy. Profesor Ślusarski, do 1922 uczył się w domu, a po powrocie do Polski uczęszczał do szkoły podstawowej, a następnie do Gimnazjum Księży Marianów na Bielanach. W latach 1924–1927 uczęszczał również do Szkoły Średniej Rysunku i Malarstwa prof. Andrzejewskiego w Łodzi.

W roku 1933 zdał egzamin dojrzałości, a rok później rozpoczął studia weterynaryjne w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie, przerwane w 1939 roku wybuchem wojny. Brał w niej udział jako podchorąży – dowódca plutonu. W czasie wojny został dwukrotnie wzięty do niewoli – w obydwu przypadkach udało mu się zbiec. Następnie pracował jako pomocnik rejonowego lekarza weterynarii w Łowiczu. Od 1942 roku pracował także w Okręgowej Izbie Gospodarki Zwierzęcej w gminie Jeziorko, i jednocześnie – jako żołnierz AK – uczestniczył w szeregu akcji sabotażowych, przeprowadzanych na terenie Generalnej Guberni.

Po wojnie brał udział w organizowaniu Miejskiego Ogrodu Zoologicznego w Łodzi, gdzie pracował jako asystent lekarza weterynarii. Równocześnie pracował w Bazie Zoologicznej Naczelnej Dyrekcji Widowisk Rozrywkowych Ministerstwa Kultury i Sztuki. Przez krótki czas był studentem II Wydziału Matematyczno–Przyrodniczego Uniwersytetu w Łodzi, jednak w 1947 roku przeniósł się na studia na Wydział Weterynaryjny Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie 1950 roku uzyskał dyplom lekarza weterynarii. Jednocześnie, od stycznia 1947 roku pracował jako asystent–wolontariusz w kierowanym przez prof. Witolda Stefańskiego Zakładzie Zoologii i Parazytologii Wydziału Weterynaryjnego UW, a nieco później objął stanowisko asystenta i starszego asystenta (1949). Jako wyróżniający się nauczyciel akademicki otrzymał stypendium Komisji Popierania Twórczości Naukowej i Artystycznej Urzędu Rady Ministrów. W październiku 1953 roku przeszedł do nowo tworzonego Zakładu Parazytologii Polskiej Akademii Nauk i był jednym z jego najaktywniejszych organizatorów. Jego dysertacja „Studia nad europejskimi przedstawicielami przywry Fasciola hepatica (Bassi, 1975) Stiles, 1984”, której promotorem był prof. Witold Stefański, stała się podstawą do nadania mu stopnia kandydata nauk biologicznych (1958), zweryfikowanego później na stopień doktora. W tej samej uczelni uzyskał stopień docenta na podstawie rozprawy „Formy ostateczne Digenea ryb łososiowatych (Salmonidae) dorzecza Wisły i południowego Bałtyku” (1961). W tym samym roku objął stanowisko docenta etatowego w Zakładzie Parazytologii PAN. Tytuł profesora nadzwyczajnego uzyskał 11 stycznia 1974 roku.

Przez wiele lat pracy w Zakładzie Parazytologii PAN piastował wiele funkcji, był m. in.: zastępcą kierownika Zakładu ds. Naukowych; członkiem i sekretarzem rady Naukowej Zakładu; przewodniczącym Komisji ds. Przewodów Doktorskich; stałym członkiem Zespołu Egzaminacyjnego do przeprowadzania egzaminów doktorskich; przewodniczącym Komisji Bibliotecznej; członkiem Kolegium Zakładu oraz członkiem wielu innych komisji i zakładowych organów kolegialnych. Przez krótki czas był też członkiem kolegium redakcyjnego Acta Parasitologica Polonica i zastępcą redaktora naczelnego. W 1978 roku został Redaktorem Naczelnym tego czasopisma i funkcję tą pełnił do ostatnich dni swego życia. Przez wiele lat przewodniczył również Sekcji Komitetu Parazytologii PAN ds. wielojęzycznego słownika parazytologicznego.

Dorobek naukowy Profesora Ślusarskiego obejmuje 10 rozpraw naukowych, 11 doniesień i komunikatów, oraz 5 artykułów przeglądowych. Ponadto, jest autorem 16 prac popularnonaukowych, 3 scenariuszy filmów parazytologicznych oraz licznych notek bibliograficznych i recenzji książek. Jest autorem szeregu ekspertyz dotyczących m. in.: pasożytów ryb, opracowanych dla Uniwersytetu w Innsbrucku (Austria) i zakładu Biologii w Titogradzie (Jugosławia) czy pasożytów przeżuwaczy opracowanych dla Uniwersytetu w Bagdadzie (Irak). W ramach współpracy z zagranicą Profesor sporządzał w języku angielskim streszczenia prac parazytologicznych polskich, radzieckich i jugosłowiańskich dla Biological Abstracts i Helminthological Abstracts. Warto wspomnieć także, o 376 oryginalnych rysunkach i ilustracjach w książkach i pracach, nie tylko Jego autorstwa, ale także innych polskich parazytologów.

Był członkiem kilku towarzystw naukowych: Polskiego Towarzystwa Nauk Weterynaryjnych, British Society of Parasitologist, Wildlife Diseases Association oraz członkiem honorowym Towarzystwa Parazytologów Jugosławii.

W wyniku działań Profesora Ślusarskiego utworzone zostały: pracownia historii parazytologii w Instytucie Parazytologii PAN w Warszawie i sekcja historii parazytologii przy Zarządzie Głównym Polskiego Towarzystwa Parazytologicznego.

W uznaniu zasług naukowych i organizacyjnych Profesor Ślusarski został odznaczony m. in.: Złotym Krzyżem Zasługi (1969), Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1979) i Medalem XXV-lecia Polskiej Akademii Nauk (1984).

Zmarł 16 czerwca 1987 roku w Warszawie.



Opracowanie: A. Cybulska
na podstawie: Lonc E., Płonka-Syroka B. 2004. Dzieje parazytologii polskiej w latach 1945-2000. Polskie Towarzystwo Parazytologiczne, Warszawa, 2004.
Tarczyński S. 1988. Wiesław Ślusarski 1913-1987. Wspomnienie pośmiertne. Wiad. Parazytol. 34: 353-358