;W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Szczegółowe informacje znajdują się w POLITYCE PRYWATNOŚCI I WYKORZYSTYWANIA PLIKÓW COOKIES. OK, rozumiem

Polskie Towarzystwo Parazytologiczne

    



Prof. dr hab. Tresa Sulgostowska

Kierownik Katedry Zoologii SGGW, członek honorowy Polskiego Towarzystwa Parazytologicznego. Odznaczona m. in.: Złotym Krzyżem Zasługi,Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Medalem 50-lecia Polskiego Towarzystwa Parazytologicznego oraz Medalem im. Konstantego Janickiego – Bene de Parasitologia Meritus.

©Fot. Wiadomości Parazytologiczne 2010, 56: 337–339

Urodziła się 25 listopada 1930 roku w Białej Krakowskiej. Przed wybuchem II wojny światowej w tej miejscowości skończyła 3 klasy szkoły powszechnej. Po wojnie uczyła się w szkole średniej w Bielsku-Białej, gdzie uzyskała świadectwo dojrzałości. W 1950 roku rozpoczęła studia wyższe, początkowo na Wydziale Biologii i Nauk o Ziemi Uniwersytetu Poznańskiego, a od roku 1952 na Uniwersytecie Warszawskim na kierunku zoologia. W 1953 roku uzyskała dyplom ukończenia I stopnia studiów przyrodniczych, po czym rozpoczęła studia magisterskie. W 1954 roku została zatrudniona w Zakładzie Parazytologii UW kierowanym przez profesora Wincentego Lesława Wiśniewskiego. Od początku była zaangażowana w terenowe badania parazytologiczne w biocenozach jezior mazurskich, koncentrując się głównie na faunie przywr (Digenea) i tasiemców (Cestoda), pasożytujących w ptakach. W 1955 roku obroniła pracę magisterską pt. „Przywry ptaków jeziora Drużno”, uzyskując stopień magistra w zakresie zoologii.

W 1959 roku, w związku z likwidacją Zakładu Parazytologii po śmierci profesora Wiśniewskiego, została zatrudniona jako starszy asystent w Katedrze Zoologii SGGW w Warszawie(w następnych latach – Katedra Biologii Środowiska Zwierząt na Wydziale Nauk o Zwierzętach), gdzie przeszła wszystkie etapy kariery zawodowej. W roku 1963 otrzymała stopień doktora nauk przyrodniczych na podstawie pracy „Przywry ptaków w biocenozie jeziora Drużno, Mamry Północne i Święcajty” (promotor: profesor Zbigniew Kawecki). W 1977 roku uzyskała stopień doktora habilitowanego na podstawie rozprawy „Histologia i histogeneza tasiemców obojnakich, z tendencją do rozdzielnopłciowości i rozdzielnopłciowych”, a następnie w 1987 roku tytuł profesora nauk przyrodniczych.

Od początku swojej działalności naukowej profesor Sulgostowska zajmowała się pasożytniczymi helmintami. Jej dorobek składa się z ponad 100 opracowań naukowych i licznych materiałów dydaktycznych. Większość z nich jest poświęcona morfologii, ekologii i systematyce przywr (Digenea) i tasiemców (Cestoda) – pasożytów ptaków i ryb z różnych środowisk. Opisała faunę m.in. pasożytniczą ptaków kilku jezior Warmii i Mazur, rezerwatu „Stawy Milickie” i rezerwatów koło Kostrzynia. Badała również pasożyty ptaków i ryb w okolicach Gdańska. Opisała cztery nieznane gatunki pasożytniczych płazińców i przeprowadziła rewizje taksonomiczne kilku przywr i tasiemców. Zarejestrowała występowanie w Polsce ponad 70 gatunków przywr, których wcześniej nie obserwowano. Jako jedna z pierwszych zajmowała się mało poznanym procesem wczesnego rozwoju u dorosłych tasiemców struktur układu rozrodczego.

W latach 1985–2000 była kierownikiem Katedry Zoologii SGGW. Opiekowała się pracami 32 magistrantów nie tylko na SGGW, ale także na Uniwersytecie Gdańskim i UMCS w Lublinie, dodatkowo była promotorką dwóch rozpraw doktorskich. Opracowywała programy nauczania zoologii, testy egzaminacyjne, przewodniczyła komisjom egzaminacyjnym, była opiekunką studentów I roku oraz Koła Naukowego Zootechników.

Z wielkim zaangażowaniem prowadziła wielokierunkową działalność dydaktyczną i pedagogiczną. Z sukcesem prowadziła zajęcia ze studentami: wykłady i ćwiczenia z zoologii i zoologii stosowanej, z biologii i z parazytologii na wydziałach: Rolniczym, Ogrodniczym, Ekonomiczno-Rolniczym, Zootechnicznym, Międzywydziałowym Studium Ochrony Środowiska i innych.

Profesor Teresa Sulgostowska pracowała w różnych organizacjach społecznych (ZHP, ZSP, ZNP). Była również członkiem Towarzystw Naukowych: Polskiego Towarzystwa Parazytologicznego oraz Polskiego Towarzystwa Ekologicznego. Członkiem Polskiego Towarzystwa Parazytologicznego była od 1954 roku. Siedmiokrotnie była skarbnikiem Oddziału Warszawskiego, a w latach 1991–1998 Skarbnikiem Zarządu Głównego. Z kolei, w latach 1998–2007 była Przewodniczącą Komisji Rewizyjnej, a w ostatniej kadencji zastępcą przewodniczącego tej komisji. Działała także w ramach wydawnictw PTP będąc autorką lub współautorką trzech tomów „Katalogu Fauny Pasożytniczej Polski” dotyczących pasożytów ptaków. W uznaniu Jej zasług dla PTP i dla polskiej parazytologii została uhonorowana Medalem 50-lecia Polskiego Towarzystwa Parazytologicznego (1998), Medalem im. Konstantego Janickiego – Bene de Parasitologia Meritus (2001) oraz członkostwem honorowym PTP (2010).

Profesor Sulgostowska została odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi (1974),Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1986),Medalem Komisji Edukacji Narodowej (2002). Otrzymała także wiele innych wyróżnień i nagród m. in.: Nagrodę Ministerstwa Oświaty i Szkolnictwa Wyższego – nagroda zespołowa II Stopnia (1968), Nagrodę Rektora SGGW – nagroda indywidualna III Stopnia (1984), Brązową Odznakę Wydziału Przyrodniczego Uniwersytetu w Brnie (1990), Nagrodę Ministerstwa Edukacji Narodowej (1995), Nagrodę Rektora SGGW – nagroda zespołowa II Stopnia (1995), Odznakę „Zasłużony dla SGGW” (1996). Została również kilkakrotnie nagrodzona za prowadzenie wykładów z biologii dla kandydatów na studia na kursach przygotowawczych organizowanych przez organizacje młodzieżowe (SZSP, ZSP, ZMP).

Po przejściu na emeryturę w roku 2001, profesor Sulgostowska nadal czynnie uczestniczyła w życiu naukowym i dydaktycznym, pracując w Katedrze Biologii Środowiska Zwierząt SGGW jako profesor emeritus. Opracowywała publikacje naukowe i dydaktyczne oraz opiekowała się pracami magisterskimi. W latach 2010–2012 realizowała finansowany przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego projekt badawczy, którego celem było zgromadzenie i opracowania zbiorów pasożytniczych helmintów różnych polskich badaczy oraz stworzenie zwartej kolekcji dla Muzeum Przyrodniczego PAN we Wrocławiu.

Prof. dr hab. Teresa Sulgostowska zmarła 10 września 2015 roku w Warszawie. Spoczęła na Cmentarzu Służewskim przy parafii św. Katarzyny, ul. Renety/Fosa strona prawa, linia 34, grób 6.



Opracowanie: A. Cybulska
na podstawie: Gytner-Zięcina B. 2010. Prof. dr hab. Teresa Sulgostowska – nestorka polskiej parazytologii.
Wiadomości Parazytologiczne 2010, 56: 337–339